U ujścia Samy stał gród kasztelański. Kasztelan - przedstawiciel panującego (króla, księcia) z władzą administracyjną, wojskową (dysponował załogą rycerską) i sądową. W tej sytuacji Obrzycko musiało być już znaczną osadą.

Obrzycko na krótko było własnością jannitów poznańskich. Jannici – najstarszy zakon rycerski założony ok. 1130 roku w królestwie jerozolimskim dla opieki nad pielgrzymami.

Biskup poznański Andrzej Zaremba wymienia pod tą datą istnienie parafii obrzyckiej

Obrzycko wysłało na wojnę z Krzyżakami jednego swojego obywatela. Obrzycko musiało być wtedy miastem, bo na nich spoczywał obowiązek, w zależności od liczby mieszkańców, odpowiednią liczbę obywateli na wojnę posłać. Np. Wronki wysłały - 10, Szamotuły – 12, Ostroróg – 4, Oborniki – 15, Czarnków – 6, Poznań – 60.

W Obrzycku powstała gmina luterańska w związku z napływem wielu laureatów – Niemców uciekających z  kraju z powodu toczącej się wojny trzydziestoletniej (1618-1648), a która wybuchła na tle politycznym i religijnym.

Za staraniem Krzysztofa Radziwiłła, hetmana wielkiego litewskiego i ówczesnego właściciela Obrzycka ponownie otrzymuje od króla Władysława IV prawa miejskie. Z tego powodu pochodzi herb Obrzycka.

Krzysztof Radziwiłł nadaje sukiennicom statut „Bractwa Sukienniczego w miasteczku Obrzycko”.